This is not the document you are looking for? Use the search form below to find more!

Report home > Biography

Visie

0.00 (0 votes)
Document Description
efw
File Details
  • Added: February, 13th 2012
  • Reads: 104
  • Downloads: 0
  • File size: 684.11kb
  • Pages: 20
  • Tags: oe, r3r, 3r3r
  • content preview
Submitter
  • Name: Mark
Embed Code:

Add New Comment




Related Documents

Visie

by: Wendy, 1 pages

Visie artikel

Vragen aan wethouder 4-2011

by: wggze, 1 pages

Gemeente

Powerpoint Richard Wilkinson

by: stephan, 28 pages

Richard Wilkinson Emeritus Professor of Social Epidemiology University of Nottingham & Kate Pickett Senior Lecturer in Epidemiology University of York http://www.equalitytrust.org.uk ...

Content Preview
Afstuderen|Visie



DE PROBLEMATIEK VAN DE BETAALMUUR



Afstudeervisie van Mark Sluiter

















Student





School
Mark Sluiter





Docent: Frank Wezenberg
Wilhelminastraat 71




School voor Journalistiek
6851 KN Huissen





Padualaan 99
06 43176650





3584 CH Utrecht
mark.sluiter@student.hu.nl



www.hu.nl
Studentnummer: 1534618







Visie|Inhoud

1|Inleiding



3
2|Stellingname en achtergrond
4
3|Betoog



6
4|Conclusie


12
5|Bijlage



13
6|Bronvermelding


16





































2


1|Inleiding

Laat ik deze visie beginnen met het intrappen van een deur die al jaren wagenwijd openstaat: het
gaat slecht met de krantenwereld. Uitgevers vragen zich af hoe ze nog langer hun dure kantoorge-
bouwen, drukkerijen en redacties moeten financieren nu hun handelswaren - nieuwsberichten en
achtergrondverhalen - gratis en voor niets op het internet te lezen zijn. In de tussentijd blijven ad-
vertentie-inkomsten en abonneecijfers teruglopen. Hoe moet de krantenjournalistiek overleven in dit
digitale tijdperk?
Een bezoek aan de websites van de Britse dagbladen the Times en News of the World laat een moge-
lijk antwoord zien. Wie op thetimes.co.uk of newsoftheworld.co.uk een nieuwsbericht of achter-
grondverhaal wil lezen, moet betalen - het is een model dat zakenkranten als de Wall Street Journal
en de Financial Times al jaren toepassen: de interneteditie van de krant wordt afgeschermd met een
zogenaamde betaalmuur. Momenteel is ook de New York Times druk bezig met metselen. In Neder-
land staat de eerste betaalmuur al, op agd.nl, de site van het Agrarisch Dagblad en in de loop van
2011 zullen het Nederlands Dagblad en het Financieele Dagblad dit voorbeeld volgen.
Het is een duidelijk signaal van een industrie die worstelt met een falend verdienmodel. Maar of het
een redmiddel is? Daarover gaat deze visie.
Mark Sluiter, 15 januari 2011





















3


2|Stellingname en achtergrond

In deze visie zal ik aantonen dat het opwerpen van betaalmuren op de websites van dagbladen geen
goed redmiddel is voor de krantenjournalistiek. De stelling die ik in deze visie zal verdedigen luidt dan
ook als volgt:
Het opwerpen van betaalmuren op de sites van dagbladen is geen goed redmiddel voor de kranten-
journalistiek.

Om mijn stelling goed te kunnen begrijpen, is het van belang dat het duidelijk is wat ik precies versta
onder betaalmuren, krantenjournalistiek en redmiddel.

Betaalmuren blokkeren de toegang tot een website via een scherm waarop om betaling
wordt gevraagd. In deze visie zal ik onderscheid maken tussen twee verschillende soorten
betaalmuren:
o Het premium content model is de meest extreme vorm waarin de betaalmuur kan
verschijnen. Bij een krantensite verdwijnen bij dit model alle nieuwsberichten, ach-
tergrondverhalen, columns en interviews achter een muur. Niets is nog langer gratis,
alleen abonnees kunnen erbij. In sommige gevallen wordt de inhoud zelfs verborgen
gehouden voor zoekmachines. De Times in Engeland en de Wall Street Journal in
Amerika maken van dit model gebruik.
o Het metered model laat toe dat bezoekers van sites een x-aantal artikelen per tijds-
periode (meestal een maand) gratis kunnen raadplegen. Wie meer wil lezen, moet
een abonnement aanschaffen. Deze muur is te vinden op de site van de Financial Ti-
mes en binnenkort ook op die van de New York Times.
Met krantenjournalistiek bedoel ik meer dan het papieren product dat iedere ochtend op de
deurmat kan vallen. Het gaat in bredere zin over de essentie van een krant: een aantal kater-
nen met artikelen vervaardigd door journalisten voor een lezer. De drager is van secundair
belang, omdat de inhoud van een papieren krant ook op een website kan verschijnen.
In het geval van de krantenjournalistiek is een redmiddel een maatregel die, wanneer suc-
cesvol in de praktijk gebracht, ervoor zal zorgen dat kranten genoeg geld verdienen om te
blijven doen wat ze al jaren doen: journalistiek bedrijven en nieuws brengen.

Voor de duidelijkheid: ik behandel in deze visie dus websites die geld vragen voor toegang tot een
inhoud die ooit gratis werd aangeboden. Hierbij gaat het niet om digitale kranten die je kunt lezen op
tabletcomputers als de Apple iPad. Een iPad maakt daarvoor gebruik van applicaties die, in tegenstel-
ling tot krantenwebsites, nooit gratis zijn geweest.
4


Ook laat ik de websites van uitgeverij de Persgroep (Volkskrant, Trouw en andere publicaties) buiten
beschouwing, ondanks dat hierop wel bepaalde artikelen achter slot en grendel worden geplaatst.
Dit initiatief is echter niet bedoeld voor de gemiddelde consument, maar voor mensen die er voor
hun werk gebruik van willen maken.1
Verder zal ik in deze visie, zoals aan het eind van de vorige zin al te zien is, gebruik maken van voet-
noten. Ik heb hiervoor gekozen omdat ik wil voorkomen dat de lezer constant tegen droge citaten uit
rapporten aanloopt. Daarnaast geeft het mij de mogelijkheid om wat creatiever en losser te schrij-
ven. Door het gebruik van voetnoten houd ik mijn betoog dus leesbaar en toch blijft het duidelijk en
controleerbaar uit welke bron mijn informatie afkomstig is.
Als laatste moet ik nog even aangeven dat ik in het betoog een aantal keer zal doorverwijzen naar de
bijlage die vanaf pagina 12 van deze visie te vinden is. Hier geef ik meer voorbeelden en uitleg om
mijn stelling te ondersteunen. Het betoog is echter ook volledig te begrijpen zonder deze bijlage.


















1 Walburg, Laura (9 maart 2010). Betaalmuur Volkskrant niet waterdicht.
http://www.z24.nl/bedrijven/media_reclame/artikel_125413.z24/Betaalmuur_Volkskrant_niet_waterdicht.html?maxcount=3&offset=3&abuseid=125765&commentTitle=Volks%28verla
kkers%29krant&commentAlias=Ferry&component=report Geraadpleegd op 10-12-10
5


3|Betoog

KRANT ZOEKT BETALENDE BOER/GELOVIGE/ONDERNEMER
Dik zeven jaar geleden liep het Agrarisch Dagblad (AGD) voorop door als eerste dagblad in Nederland
over te stappen van broadsheet naar tabloidformaat. Eind 2010 had de krant voor de agrarische sec-
tor wederom een primeur: hun website, onder de nieuwe vlag agd.media, verdween achter een be-
taalmuur. "Onze site genereert wel veel verkeer, maar het aantal pageviews is niet zaligmakend als je
er de site niet mee kunt financieren", zegt Roel Leferink, hoofdredacteur van agd.media. "Er lopen op
onze redactie twintig redacteuren rond die allemaal betaald moeten krijgen."
Al zijn de advertentiebestedingen op het internet de afgelopen jaren gestegen, een banner op een
website brengt echter veel minder geld op dan een advertentie op een krantenpagina. Ook de eco-
nomische crisis heeft niet meegeholpen om krantenwebsites levensvatbaar te houden, zegt Rinder
Sekeris, adjunct-hoofdredacteur van het orthodox-protestantse Nederlands Dagblad (ND). Sekeris
overziet de werkzaamheden aan de betaalmuur die in februari 2011 op nd.nl moet staan. "De krant
valt elke dag op de mat en mensen betalen daarvoor. Op internet gebeurt dat niet. Geen enkele
krant kan op deze manier doorgaan."
Derde en laatste Nederlandse krant die een betaalmuur op haar site installeert is het Financieele
Dagblad (FD). Maar waar het ND en AGD hebben gekozen voor een premium content model (betaling
verloopt via respectievelijk micropayments en een abonnementssysteem), zal FD in het eerste kwar-
taal van 2011 een metered model invoeren. De resultaten van deze drie initiatieven worden door
hoofdredacteuren vanuit het hele land met veel belangstelling gevolgd [zie bijlage A voor meer informatie].
Want is de lezer eigenlijk wel bereid om te betalen voor iets dat hij zo lang gratis kreeg?

DE GROTE EXODUS
Een van de grootste voorvechters van de betaalmuur is mediamagnaat Rupert Murdoch, eigenaar
van onder andere de Wall Street Journal, de Times en het News of the World. Hij kondigde in augus-
tus 2006 aan dat hij van plan was om in de toekomst alle internetedities van zijn kranten achter be-
taalmuren te plaatsen, omdat kwaliteitsjournalistiek niet goedkoop is.2 Begin juli 2010 werden de
websites van the Times en Sunday Times dan ook ingemetseld. Murdoch zou voorkomen dat zijn
lezers naar gratis alternatieven vertrokken door zijn content beter te maken dan dat van andere
nieuwssites.
Sinds de introductie van de betaalmuur is het aantal bezoekers van thetimes.co.uk met 87% gedaald
van 21 naar 2,7 miljoen unieke bezoekers per maand.3 Dit betekent echter niet dat de site ook een
kleine drie miljoen betalende lezers heeft, want de meeste bezoekers klikken namelijk op een artikel,

2 The Gaurdian (2009). Rupert Murdoch plans charge for all news websites by next summer: Times and Sun readers to pay as loss-making Murdoch declares end to free-for-all.
http://www.guardian.co.uk/media/2009/aug/06/rupert-murdoch-website-charges Geraadpleegd op 20-11-10
3 BBC News (2010). Times and Sunday Times readership falls after paywall. http://www.bbc.co.uk/news/uk-11671984 Geraadpleegd 8-11-10
6


botsen vervolgens op de betaalmuur en vertrekken dan. In de praktijk bleken slechts 105.000 men-
sen (3,89% van de overblijvers of 0,5% van het originele bezoekersaantal) ook daadwerkelijk bereid
om te betalen voor een kijkje achter de betaalmuur [zie bijlage B voor een kritische analyse van deze cijfers]. theti-
mes.co.uk is daarmee een van de vele sites geworden waar meer dan negentig procent van de be-
zoekers vertrok als gevolg van een betaalmuur [zie bijlage C voor meer voorbeelden].

DE ENIGE MELKKOE IN EEN STRAAL VAN VIJFTIG KILOMETER
Melkkoeien, daarmee legt Clay Shirky, de Amerikaanse expert op het gebied van de sociale en eco-
nomische effecten van internettechnologie, het tegenvallende succes van betaalmuren uit.4 Wie de
enige melkkoe in een straal van vijftig kilometer bezit kan woekerprijzen vragen voor zijn melk, want
er is niemand in de omgeving die met hem concurreert. Ben je echter omringd door honderden an-
dere melkkoehouders, dan is het een heel ander verhaal. In die concurrerende markt wordt melk een
handelswaar: een product waarvan de prijs bepaald wordt door vraag en aanbod.
De krantenuitgever was vroeger in het bezit van de enige melkkoe in een straal van vijftig kilometer.
Het internet staat echter vol met koeien. Wie op thetimes.co.uk tegen de betaalmuur aanloopt heeft
legio opties om ergens anders gratis nieuws te krijgen van zowel professionele journalisten als ama-
teurs. En hij zal vertrekken, want, zo zegt online-strateeg Jaap Stronks, loyaliteit is schaars in het digi-
tale tijdperk: "We hechten ons niet langer aan een partij. Het internet heeft de markt verzadigd met
nieuwsberichten en verhalen, met aanbod. Na een explosie van aanbod en bij een gelijkblijvende
vraag, ontstaat er een vragersmarkt waarin de consument het voor het zeggen heeft. Het nieuws
moet aangeboden worden op de manier die de gebruiker wenst."
Waarom voor een glas melk betalen bij boer A als boer B het gratis aanbiedt? Volgens Arjan Dasse-
laar, coauteur van het Handboek Crossmediale Journalistiek en Redactie heeft een betaalmuur alleen
kans van slagen als de site die erachter ligt op een van de volgende drie punten iets te bieden heeft:
1. Zeldzaamheid: de content is nergens anders te vinden;
2. Gemak: de gebruiker moet eenvoudig toegang kunnen krijgen tot deze content;
3. Economische waarde voor de consument: een directeur heeft minder tijd om naar nieuws te
zoeken dan een student die de hele week vrij is.
The Times is een sensatiekrant met een website waarop veel algemeen en entertainmentnieuws te
vinden is. Zo'n site zal nooit heil vinden in een betaalmuur, aangezien er letterlijk duizenden gratis
weblogs zijn die deze waar gratis aanbieden. Daarnaast heeft Dasselaar nog een goed punt: "Alge-
meen nieuws zal in de het Westen nooit achter een betaalmuur terechtkomen en dat komt door de
nieuwswebsites van de publieke omroep." Van de 18,3 miljoen bezoekers die zijn gevlucht voor de

4 Shirky, Clay (9 November 2010). The Times' Paywall and Newsletter Economics. http://www.shirky.com/weblog/2010/11/the-times-paywall-and-newsletter-economics Geraadpleegd
op 27-11-10
7


Times-betaalmuur, heeft 64% dan ook een nieuwe nieuwsbron gevonden in bbc.co.uk5 [zie bijlage D voor
bezoekerspercentages van nieuwswebsites in Nederland].

HET WERKWOORD `MOETEN'
"Ik hoor een hoop reacties", antwoordt Rinder Sekeris op de vraag hoe de ND-lezer reageert op het
nieuws dat nd.nl binnenkort niet langer gratis zal zijn. "Mensen die zeggen `jullie zijn gek' en de be-
kende geluiden van dat alles gratis moet zijn. Een halfje wit bij de Albert Heijn wil ik ook wel gratis
meenemen. Dat kan ook niet. Er moet een cultuuromslag plaatsvinden."
De lezer moet betalen voor journalistieke kwaliteit, dat is het argument voor de betaalmuur. Onzin
volgens zowel Stronks als Dasselaar. Als eerste Stronks: "Journalistiek van hoge kwaliteit kun je leve-
ren op een manier die niet betaald hoeft te worden. Alles wat de NOS maakt is goed. De Pers is ook
nog erg goed. Ik kan me voorstellen dat journalisten zeggen `dit is geen vrijwilligerswerk', maar de
macht is verschoven van de media naar de gebruiker." Dasselaar vindt de stelling van Sekeris wishfull
thinking
. "Het is kroegpraat verpakt in een stelling. Het enige wat telt is of de consument wil beta-
len."
Ook het argument dat een krant nieuwsduiding geeft en dat dit online veel minder eenvoudig te vin-
den is als je niet eerst door tientallen verschillende meningen wilt spitten, klopt niet volgens Dasse-
laar. Hij vindt de veelheid aan keuze juist een verademing. "Ik had een tijdlang een abonnement op
de Trouw en werd doodmoe van die eensgezindheid. De krant filtert. De Volkskrant heeft voor mij al
bepaald dat een column van [PVV-politicus] Bosma's te rechts voor mij is. Als je de krant openslaat
weet je wat je kunt verwachten."
Ja, er is misschien wel veel duiding en analyse te vinden op het internet, zeggen de kranten dan,
maar daar zit ook heel veel slechte duiding tussen. Maar die vlag gaat door zoekmachines als Google
niet langer op, zegt online-strateeg Stronks. Door middel van ranking komt het nieuws met de mees-
te waarde namelijk bovenaan te staan. "De gebruiker zit achter de knoppen en bepaalt wat de waar-
de van het nieuws is door middel van de muisklik, de retweet en de like."
Wanneer heb je ooit een ondernemingsplan gezien dat leunt op het werkwoord `moeten', vraagt de
Amerikaanse journalist Jeff Jarvis zich af.6 Het is volgens hem krankzinnig om het oude bedrijfsmodel
van de krant over te brengen naar het internet - een nieuwe realiteit waar goed en gratis nieuws een
muisklik van je verwijderd is. De `cultuuromslag' waar Sekeris en collega's over spreken lijkt vooral
iets te zijn waar mensen van de krant heel graag in willen geloven. Hoofdredacteur agd.media Roel
Leferink: "Nog niet zo lang geleden werd muziek ook massaal door mensen gedownload, maar te-
genwoordig koopt men muziek via iTunes." Nieuwsfeiten zijn echter, in tegenstelling tot muziek, niet
auteursrechterlijk beschermd [zie bijlage E voor meer argumenten waarom deze populaire vergelijking tussen nieuws en muziek
stukloopt].

5 Gunter, Joel (2 december 2010). Times paywall has converted 14 per cent of audience to subscribers, says new research. http://www.journalism.co.uk/news-events-awards/times-
paywall-has-converted-14-per-cent-of-audience-to-subscribers-says-new-research/s14/a541816 Geraadpleegd op 24-12-10
6 Jarvis, Jeff (2010). Rupert's pathetic pay wall. http://www.buzzmachine.com/2010/03/26/ruperts-pathetic-pay-wall Geraadpleegd op 20-11-10
8


NIEUWS = GRATIS
De betaalmuur van het ND zou eigenlijk al in oktober 2010 worden gelanceerd, maar een zoektocht
naar een betalingssysteem dat niet fraudegevoelig is zorgde ervoor dat het project een aantal maan-
den vertraging opliep. Totdat de betaalmuur er dan ook echt staat, moet de bezoeker van nd.nl zich
al wel registreren om nieuws te lezen. Dit voorportaal van de uiteindelijke betaalmuur heeft er vol-
gens Sekeris al voor gezorgd dat veel lezers zijn vertrokken. "Wij houden er rekening mee dat het
bezoek uiteindelijk met 95 procent daalt. Maar we moeten wat. Tienduizend betalende lezers zijn
beter dan honderdduizend mensen die ons nieuws gratis lezen."
Wie met de hoofdredacteuren praat krijgt het gevoel dat het internet de kranten heeft beslopen. Zo
plaatste het ND vroeger slechts een aantal artikelen op hun website om tien jaar later opeens te
schrikken toen ze concludeerden dat er meer en meer content op internet belandde terwijl er steeds
minder geld binnenkwam. De oplossing lijkt dan eenvoudig: geld vragen voor internetartikelen. Of
zoals Leferink concludeert: "Wat je in print kunt verkopen, moet ook voor online gelden."
Er is echter legio onderzoek gedaan naar de bereidheid van mensen om te betalen voor online dien-
sten. Uit een recent onderzoek van KPMG7 onder ruim 4.000 Britten bleek dat slechts 2 procent van
hen zou willen betalen voor een website waar ze op dit moment nog gratis gebruik van maken. 80
procent gaat in dat geval op zoek naar gelijkwaardig materiaal op een site die wel gratis is. Ook Ne-
derlanders zijn weinig bereid om te betalen voor internetdiensten, blijkt uit een rapport van markt-
onderzoekbureau Ruigrok NetPanel.8 Op de vraag heb jij wel eens betaald voor online dien-
sten/digitale producten?
antwoordt slechts 10% ` ja'.

EEN NIEUWE NIEUWSCOMSUMPTIE
We zijn dus in een nieuwe wereld van nieuwsconsumptie terecht gekomen waar de macht bij de
lezer ligt en nieuws gezien wordt als een gratis goed. De motivaties en denkbeelden van deze nieuwe
generatie nieuwsconsumenten is door Irene Costera Meijer beschreven in het boek de Toekomst van
het Nieuws.9 Voor deze nieuwsconsument, de postmoderne gebruiker, staat informatie in dienst van
communicatie. In tegenstelling tot de moderne gebruiker, die nieuws en achtergronden leest, geeft
de postmoderne gebruiker juist de voorkeur aan het opdoen van globale indrukken. Postmoderne
gebruikers zijn zich er van bewust dat de waarheid niet bestaat en zoeken daarom naar meerdere
perspectieven. Daarnaast komen deze perspectieven ook steeds vaker via intermediaire middelen als
zoekmachines, RSS-feeds en sociale netwerken bij de gebruiker terecht.


7 KPMG (2010). Anytime, anywhere: The rising demand of media on the move. http://rd.kpmg.co.uk/docs/Anytime_Anywhere_-__The_Rising_Demand_of_Media_on_the_Move.pdf
Geraadpleegd op 6-12-10
8 Ruigrok NetPanel (april 2009). The next web 2009. http://www.ruigroknetpanel.nl/bestandenmap/RuigrokNetPanel_Onderzoeksrapport_NextWeb2009.pdf Geraadpleegd op 22-11-10
9 Costera Meijer, Irene (2006). De toekomst van het nieuws: hoe kunnen journalisten en programmamakers tegemoet komen aan de wensen en verlangens van tieners en twintigers op
het gebied van pluriforme onafhankelijke informatievoorziening? Amsterdam: Otto Cramwinckel Uitgeverij.
9


LINKECONOMIE
Nieuws, opinie en achtergronden zijn altijd al gefilterd tot ons gekomen. Hiervoor zijn journalistieke
instituten in het leven geroepen (omroepen en kranten) die ons voeden met relevante informatie.
Anno digitaal hebben sociale netwerken deze rol van filter overgenomen en de macht bij de gebrui-
ker gelegd. Een trending topic op Twitter is tegenwoordig ook relevant en wanneer er iets in de we-
reld gebeurd zie je sneller een link op Facebook verschijnen dan een nieuwsitem op tv. Maar stel nou
dat deze link verwijst naar een artikel van the Times, The Sunday Times, News of the World, het
Agrarisch Dagblad of het Nederlands Dagblad. Wie geen abonnee is van deze sites kan de artikelen
waar collega's en vrienden naartoe linken niet lezen [zie bijlage F voor de problemen bij het linken naar een metered
systeem]. Dat is het grootste probleem van betaalmuren in deze nieuwe nieuwsconsumptiewereld: als
er niet naar je gelinkt wordt dan besta je niet op het internet.
Naarmate meer concurrenten hun nieuws achter een betaalmuur stoppen, zal de markt voor gratis
nieuws juist aantrekkelijker worden. Online-strateeg Stronks: "De logica van de linkeconomie schrijft
voor dat het grootste gedeelte van de markt bestaat uit openbaar toegankelijke content."

KRANTEN MET MEERWAARDE
Maar wacht even: er zijn toch betaalmuren die wel werken? Klopt. De Wall Street Journal, ook ei-
gendom van Rubert Murdoch, heeft meer dan een miljoen betalende bezoekers.10 En de Engelse
Financial Times heeft 150.000 abonnees.11 Maar dat is nog geen garantie dat andere kranten succes
zullen vinden in zo'n betaalmodel, want de Wall Street Journal en Financial Times zijn gespecialiseer-
de financiele kranten. Hun handelswaar - financiele informatie - heeft economische waarde voor de
consument. Daarbij komt dat het nieuws zeldzaam is, omdat andere financiele sites ook geld vragen
voor hun inhoud. Ook zijn veel lezers bedrijven in plaats van individuen12 en worden abonnement
afgeschreven van de belasting.13 Ten slotte blijkt uit recent onderzoek van PricewaterhouseCoopers
dat steeds meer nieuwsconsumenten bereid zijn om te betalen voor digitaal nieuws als dit nieuws
een uniek karakter heeft.14
De hoofdredacteur van agd.media laat dan ook weten dat sinds de betaalmuur in december werd
opgeworpen het bezoek aan agd.nl gelijk is gebleven. Er zijn al veel proefabonnementen genomen en
een derde van de weekabonnees heeft zich al geregistreerd. "Wij bieden een heel specifieke markt
met informatie die je verder niet op het internet kunt vinden. Het klinkt misschien wat arrogant,

10 Reuters (2007). WSJ.com hits 1 million subscribers. http://www.reuters.com/article/idUSTON51582320071105 Geraadpleegd op 7-12-10
11 Ponsford, Dominic (26 juli 2010). FT Group more than doubles profit to 30m. http://www.pressgazette.co.uk/story.asp?sectioncode=1&storycode=45756&c=1 Geraadpleegd op 7-10-
12
12 Allen, Katie (1 januari 2010). Financial Times's content revenues set to overtake print ad income: FT Group chief executive says cover price rises, online charging and corporate clients
will help paper hit landmark next year
. http://www.guardian.co.uk/media/2010/jan/04/ft-content-revenues Geraadpleegd op 7-12-10
13 Kirwan, Peter (5 april 2010). Is the Financial Times the perfect digital model?: As ft.com turns 15, we examine the FT's mix of paywalls, increased subscriptions and newspaper cover
price rises.
http://www.guardian.co.uk/media/2010/apr/05/financial-times-digital-model Geraadpleegd op 7-12-10
14 PricewaterhouseCoopers (juli 2010). De transitie naar digitale proposities in de krantenindustrie: Onderzoek naar de betalingsbereidheid van consumenten - In opdracht van het
Stimuleringsfonds voor de Pers.
http://www.stimuleringsfondspers.nl/01/MyDocuments/PWC,_onderzoek_betalingsbereidheid,_def.pdf Geraadpleegd op 6-12-10
10


Download
Visie

 

 

Your download will begin in a moment.
If it doesn't, click here to try again.

Share Visie to:

Insert your wordpress URL:

example:

http://myblog.wordpress.com/
or
http://myblog.com/

Share Visie as:

From:

To:

Share Visie.

Enter two words as shown below. If you cannot read the words, click the refresh icon.

loading

Share Visie as:

Copy html code above and paste to your web page.

loading